نقش تغييرات سن و علت مرگ در افزايش اميد زندگي در ايران در دهه اخير

اين مطالعه در تلاش است تا سهم گروه‌هاي سني و علل مرگ‌ومير در افزايش اميد زندگي در ايران در دهه اخير را محاسبه كند. داده هاي مرگ‌ومير از سامانه ثبت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي اخذ شده است. ميزان مرگ‌ومير كودكان با استفاده از روش رويكرد نسلي بين دو سرشماري و مرگ‌ومير بزرگسالان با استفاده از روش بنت هوريوشي اصلاح شده است. نتايج نشان داد كه طي دهه اخير مرگ‌ومير اطفال سهم قابل توجهي در افزايش اميدزندگي دو جنس در كشور دارند. گروه‌هاي سني سالمندي سهم مهمتري در افزايش اميد زندگي مردان و زنان داشته اند. با اين وجود سهم سنين مياني در افزايش اميد زندگي مردان نيز قابل توجه است. تغييرات مرتبط با مرگ ناشي بيماري‌هاي قلبي عروقي به ويژه در زنان و حوادث غيرعمدي به ويژه در مردان علل عمده افزايش اميد زندگي در كشور بوده اند. علي رغم تاثير مثبت تغييرات سطح و الگوي علل اصلي مرگ‌ومير بر افزايش اميد زندگي در كشور، همچنان پتانسيل زيادي براي افزايش بيشتر اميد زندگي، به ويژه از طريق مهار و كنترل مرگ‌ومير ناشي از سرطان‌ها و مرگ‌ومير ناشي از بيماري‌هاي قلبي عروقي در مردان وجود دارد كه نيازمند برنامه ريزي هاي بهداشتي مناسب است.