بررسي اثر كوئرستين بر بافت تخمدان موش هاي صحرايي ماده نژاد ويستار تحت درمان با سيكلوفسفاميد و شاخص هاي رشد نوزادان آن ها

هدف: در اين مطالعه اثر حفاظتي كوئرستين به‫عنوان يك آنتي اكسيدانت روي بافت تخمدان و باروري موش‫هاي صحرايي ماده در معرض سيكلوفسفاميد بررسي شد. مواد و روش‫ها: 24 موش صحرايي ماده نژاد ويستار به 4 گروه 6 تايي تقسيم شدند. گروه اول سيكلوفسفاميد با دوز 30 ميلي‫گرم بر كيلوگرم وزن بدن، گروه دوم محلول توئين 80 و گروه‫هاي سوم و چهارم كوئرستين با دوز 50 و 100 ميلي‫گرم بر كيلوگرم وزن بدن به‫همراه سيكلوفسفاميد را به‫صورت درون صفاقي طي 30 روز دريافت كردند. تخمدان چپ موش‫ها خارج و پس از برش و رنگ آميزي هماتوكسيلينائوزين توسط ميكروسكوپ نوري بررسي شدند. همچنين 16 موش در 4 گروه (در هر گروه يك موش نر و سه موش ماده) به شيوه قبل تيمار شدند و موش‫ها جفت گيري كردند. پس از تولد نوزادان، شاخص‫هاي رشدي مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‫ها با روش آناليز واريانس يك‫طرفه تجزيه و تحليل شدند. نتايج: هر دو دوز كوئرستين باعث افزايش تعداد فوليكول‫هاي بدوي، افزايش قطر فوليكول‫هاي اوليه، كاهش تعداد فوليكول‫هاي گراف آترتيك، افزايش تعداد عروق خوني و افزايش تعداد فرزندان و شاخص‫هاي رشد آن‫ها به‫صورت معني‫دار و كوئرستين با دوز 100 ميلي‫گرم بر كيلوگرم باعث افزايش معني‫دار قطر فوليكول‫هاي بدوي نسبت به گروه دريافت كننده سيكلوفسفاميد شد. نتيجه گيري: كوئرستين مي‫تواند باعث كاهش عوارض داروي سيكلوفسفاميد بر روي بافت تخمدان و بهبود شاخص‫هاي باروري شود.