انتقال ژن به ذرت ( Zea mays L. ) با استفاده از آگروباكتريوم و مريستم رأسي ساقه

هدف: اين تحقيق با هدف بررسي ميزان كالوس‌زايي و باززايي ارقام مورد مطالعه ذرت و همچنين بررسي امكان انتقال ژن با استفاده از ريزنمونه جوانه كامل و مريستم راسي انجام شد. مواد و روش‫ها: دو نوع ريزنمونه جوانه كامل و مريستم‌ راسي ساقه 6 رقم ذرت، در محيط MS حاوي 2,4-D mg/l 5 كشت شدند. براي باززايي كالوس‌ها، از محيط MS حاوي Kinetin mg/l 1وBAP mg/l10 استفاده شد. با توجه به نتايج آزمايش كشت بافت، دو رقم SC703 و SC704 براي انتقال ژن انتخاب و تراريزش ريزنمونه‌ها با Agrobacterium tumefaciens سويه LBA4404 حاوي وكتور  pBI121انجام شد. براي بررسي تراريختگي نمونه‫ها از واكنش PCR و آزمون هيستوشيميايي استفاده شد. نتايج: كالوس‌ها در مدت 30 تا 40 روز ايجاد شدند و فراواني القاي كالوس در هر شش رقم و هر دو ريزنمونه، 100 درصد و بيشترين ميزان باززايي (90 درصد) مربوط به ريزنمونه‌هاي مريستم راسي ساقه‌ي رقم SC 704 و جوانه كامل رقم SC 703 بود. نتايج PCR براي ژن NPTII و آزمون هيستوشيميايي GUS نشان داد كه انتقال ژن‌هاي مدنظر به كالوس‌ها صورت گرفته و ژن GUS نيز بيان مي‌شود. نتيجه گيري: نتايج، بهتر بودن رقم SC 704 را از نظر كالوس‌زايي، باززايي و انتقال ژن نشان داد.