تاثير كافئين در دوران بارداري بر هيستولوژي، مورفومتري، ‌فلورسنت بافتي و بيان ژن PAX6 در شبكيه چشم نوزاد موش بزرگ آزمايشگاهي

هدف: در تحقيق حاضر، تاثير بافت شناسي تجويز كافئين در دوران بارداري بر روي شبكيه چشم و بيان ژن PAX6 در نوزادان موش بزرگ آزمايشگاهي مورد ارزيابي قرار گرفت. مواد و روش ها: تعداد 24 سر موش بزرگ آزمايشگاهي باردار به سه گروه مساوي تقسيم شدند. گروه كنترل سرم فيزيولوژي و دو گروه ديگر كافئين را با دوزهاي 50 و 100  ميلي گرم بر كيلوگرم به صورت داخل صفاقي از روز نهم تا بيستم آبستني دريافت نمودند. نوزادان متولد شده در روزهاي اول و پنجم آسان كشي و ناحيه سر آن‏ها جداسازي و داخل فيكساتيو ثابــت شد. همچنين نوزادان از نظر ناهنجاري هاي ظاهري نيز بررسي شدند. ارزيابي هاي هيستولوژي و مورفومتري شبكيه، تغييرات فلورسنت بافت چشم و بيان ژن PAX6 با روش رونويسي معكوس واكنش زنجيره اي پليمراز (Realtime-PCR) بررسي شد.  نتايج: نتايج نشان داد كه دريافت كافئين مادري بر شبكيه چشم نوزادان متولد شده با تغييرات آتروفيك همراه بوده و موجب كاهش معني دار (P 0/05) در تراكم سلول‏هاي لايه گانگليوني، ضخامت شبكيه و ضخامت لايه شبكه داخلي شد. همچنين كافئين باعث تغييرات رفتاري در مادران و فلوروسنت بافتي شده و باعث افزايش معني دار (P 0/05) الگوي بيان ژن PAX6 در گروه هاي دريافت كننده كافئين شد.  نتيجه گيري: دريافت كافئين در دوره بارداري تغييرات مشخص هيستولوژي و مورفومتري را در ارگانوژنز و اختلال بيان PAX6  در تنظيم تكوين چشم را سبب مي ‫شود.