بررسي مقاومت دارويي به دوكسوروبيسين در رده سلولي سرطان پستان MCF7 در نتيجه‌ي تيمار با انسولين

هدف: در مطالعه حاضر هدف بررسي اثر انسولين در القاي مقاومت دارويي به دوكسوروبيسين در رده‌ي سلولي سرطان پستان MCF7 مي‫باشد. مواد و روش­ها:سلول‫­هاي MCF7 با 10نانومولار انسولين  به‏ مدت 48 و 72 ساعت تيمار شدند و سپس چاهك‫هاي حاوي سلول­هاي اين گروه با دوز­هاي متفاوت دوكسوروبيسين (1، 5 و 10 ميكرومولار) به‏ مدت 24 ساعت ديگر در انكوباتور نگه داشته شدند و در ادامه ميزان بقاي سلولي با استفاده از تست سنجش MTT بررسي شد. نتايج:دوكسوروبيسين اثرات ضد توموري با كاهش بقاي سلولي به صورت وابسته به مقدار دارو نشان داد.  اين درحالي است كه افزودن 10 ميكرومولار  دوكسوروبيسين، در سلول‏هاي تيمار شده با انسولين به ‏مدت 72 ساعت، مقاومت دارويي چشمگيري را القا نمود. نتيجه­گيري:نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه انسولين، به­طور معني­داري در شرايط وابسته به زمان باعث القاي مقاومت به داروي دوكسوروبيسين در رده سلولي MCF7 مي­شود.