القاي اكسيداسيون پروتئين‌، فعاليت پروتئاز، تغييرات گروه‌هاي تيولي و ظرفيت آنتي‌اكسيدانتي كل در گياه سيب‌زميني(Solanum tuberosum) توسط نانو نقره و نيترات نقره در شرايط كشت در شيشه

هدف: در اين تحقيق، به‏منظور مقايسه سميت و تنش اكسيداتيو احتمالي ناشي از اعمال نانو نقره و يون نقره، اثر غلظت‌هاي مختلف آن‏ها بر بعضي از شاخص‏هاي بيوشميايي مرتبط با اكسيداسون پروتئين‏ها در گياه سيب‌زميني مورد مطالعه قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: گياهچه‌هاي سيب‌زميني حاوي يك گره، به محيط كشت پايه MS حاوي غلظت‌هاي 10،2،0، و 20 ميلي‌گرم بر ليتر از نانو نقره و نيترات نقره منتقل شدند. پس از 4 هفته، جدا كشت‌هاي رشد يافته به‏‌منظور اندازه‌گيري شاخص‏هاي موردنظر برداشت شدند. نتايج: محتوي پروتئين كل برگ در جدا كشت‌هاي تيمارشده با  نانو نقره  يا يون نقره، به‏جز در غلظت 2 ميلي‏گرم بر ليتر از تيمار يون نقره، با افزايش غلظت كاهش نشان دادند. همچنين، تغييرات قابل ملاحظه‌اي در الگوي الكتروفورزي پروتئين‏هاي برگ در 5 باند پروتئيني مشاهده شد. محتوي گروه‌هاي كربونيل در تيمارهاي نانو نقره و يون نقره با افزايش غلظت نقره افزايش يافت. محتوي تيول‏هاي پروتئيني و غير پروتئيني به‏ترتيب كاهش و افزايش را نشان دادند. به‏علاوه، افزايش بيشتري در فعاليت پروتئاز و توان آنتي‌اكسيدانتي كل در جدا كشت‌هاي تحت تيمار يون نقره در مقايسه با نانو نقره مشاهده شد. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به‌دست‌آمده مي‌توان نتيجه گرفت كه آسيب اكسيداتيو  در جدا كشت‌هاي تحت تيمار با نانو نقره بسيار بيشتر از جدا كشت‌هاي تيمارشده با يون نقره است و علاوه بر آزادسازي يون نقره، اثرات ويژه مرتبط با نانو ذرات هم مي‌تواند در القاي تنش اكسيداتيو ناشي از نانو نقره در گياه سيب‌زميني دخالت داشته باشد.