بررسي تاثير تغييرات اپي ژنتيكي بر فرآيند ترميم پلاناريا با استفاده از تيمار به‏وسيله كوچك مولكول‌ها

هدف:هدف اين تحقيق، بررسي تاثير تغييرات اپي ژنتيك توسط تيمار با كوچك مولكول‌هاي تغييردهنده سطح اپي ژنتيك سلول در حين فرآيند ترميم پلاناريا است. مواد و روش‌ها:كرم هاي پلاناريا با استفاده از برش به سه قطعه سر، دم و تنه تقسيم و پس از انتقال به چاهك‏هاي جداگانه با 6 نوع كوچك مولكول تغيير دهنده سطح اپي ژنتيك با غلظت‏هاي مختلف ‌تيمار شدند. براي بررسي تاثير تيمارها بر روند فرآيند ترميم، از ارزيابي خصوصيات ريخت‌شناسي در طول ۲۰ روز پس از قطعه كردن استفاده شد. نتايج:ارزيابي دقيق ريخت‌شناسي نمونه‌هاي تيمار شده با كوچك مولكول‌ها نشان داد كه از بين شش كوچك مولكول  بررسي‌شده، دو كوچك مولكول سديم بوتيرات و والپوريك اسيد (مهار كننده آنزيم هيستون داستيلاز) به‏ترتيب باعث تاخير در ترميم قطعات مختلف سر، تنه و دم و تاخير در تشكيل چشم قطعات تنه و دم مي‌شوند. همچنين چهار كوچك مولكول ديگر شامل BIX01294، RG108، SAHA و Tranylcypromin تاثيري در فرآيند ترميمي نداشتند و كليه نمونه‌هاي تيمار شده به‌صورت طبيعي ترميم شدند. نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي‌دهند كه اپي ژنتيك سلول داراي نقش كليدي در فرآيند ترميمي پلاناريا است و مهار فعاليت هيستون داستيلازها باعث اختلال در فرآيند ترميم طبيعي مي‏شود. با اين وجود، تعيين دقيق مكانيسم عملكرد هيستون داستيلاز در فرآيند ترميم پلاناريا نياز به بررسي بيشتر دارد. اميد مي‌رود از طريق بررسي نتايج به‌دست‌آمده بتوان به درك بهتري از مكانيسم‌هاي مولكولي فعال‌سازي و ممانعت كنندگي ترميم در پلاناريا و ساير موجودات دست ‌يافت.