بررسي اثر آبياري با روش تلفيق آب درياي خزر و آب شيرين بر خواص فيزيولوژيكي و بهره‌وري آب در گياه جعفري

از آن جايي كه بخش كشاورزي عمده‌ترين مصرف كننده‌ي منابع محدود آبي كشور است، به كارگيري روش‌هايي به منظور افزايش راندمان كاربرد آب در اين بخش امري ضروري است. از راهكارهاي مقابله با بحران آب استفاده از آب‌هاي نامتعارف در كشاورزي مي‌باشد. به منظور بررسي اثر آبياري با روش تلفيق آب درياي خزر و آب شيرين بر عملكرد و اجزاي عملكرد گياه جعفري آزمايشي در قالب طرح كامل تصادفي با 4 تيمار (اختلاط آب درياي خزر با آب شهري، آبياري يك در ميان با آب دريا و آب شهري، آبياري نيم در ميان آب دريا و آب شهري، آب شهري) تحت شرايط گلخانه‌اي در دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان با سه تكرار در زمستان سال 1393اجرا شد. نتايج نشان داد كه رژيم‌هاي مختلف آبياري بر وزن تر و خشك ريشه، ارتفاع ريشه، ارتفاع بوته و وزن خشك اندام هوايي در سطح احتمال يك درصد معني دار بوده ولي بر وزن تر اندام هوايي و تعداد برگ در هر بوته در سطح احتمال پنج درصد معني‌دار بود. تيمار متناوب نيم در ميان، متناوب يك در ميان و اختلاط آب دريا منجر به كاهش 28.7، 26.4 و 55.8 درصدي عملكرد شد