ارزيابي روند خشك‌سالي در استان فارس با استفاده از شاخص شدت خشك‌سالي پالمر

خشك سالي از بلاياي محيطي است كه فراواني آن به‌‌ويژه در نواحي خشك و نيمه‌خشك بسيار زياد مي‌باشد. امروزه شاخص‌هاي خشك سالي به عنوان ابزاري مناسب براي اقدامات مديريتي و به دنبال آن مقابله با پديده‌ي خشك سالي، به طور وسيعي در دنيا مورد استفاده قرار مي‌گيرند. يكي از اين شاخص‌ها، شاخص شدت خشك سالي پالمر ( PDSI) است كه در بسياري از نقاط جهان جهت بررسي شرايط خشك سالي و تداوم آن مورد استفاده قرار‌ گرفته ‌است. در اين مقاله وضعيت خشك سالي استان فارس با استفاده از اين شاخص طي دوره‌ي آماري 20 ساله ( 2014-1995) و با توجه به داده‌هاي هواشناسي 6 ايستگاه هواشناسي مختلف استان فارس مورد ارزيابي قرار‌گرفت. نتايج نشان داد سال 2010 براي ايستگاه‌هاي آباده، داراب و فسا و سال 2001 براي ايستگاه‌هاي اقليد و لار در سال 1996 براي ايستگاه شيراز خشك‌ترين سال‌ها در بازه‌ي آماري 2014-1995 بودند. در اين بازه‌ي زماني در ايستگاه‌ها تغييرات بارش نيز مشاهده شد كه در سال‌هاي ذكر شده براي شديدترين خشك سالي‌ها افت بارش مشاهده شد. البته در تمام ايستگاه‌ها در سال 2010 افت شديدي در بارش وجود داشت كه نشان دهنده‌ي وضعيت خشكي در اين سال بود.