بررسي تاثير تعداد صفحات مستغرق بر ضرايب اختلاط عرضي در كانال مستطيلي

از مشخصه‌هاي جريان روباز در كنترل آلودگي، ضرايب پخشيدگي هستند. افزايش اين ضرايب عامل رقيق‌سازي و افزايش تبادل مواد با جريان و به‌طور كلي باعث كاهش طول اختلاط كامل مي‌شود. براي افزايش اختلاط عرضي و كاهش طول اختلاط روش‌هاي مختلفي وجود دارد كه در اين طرح از صفحات مستغرق با تعداد متغيير در عرض فلوم استفاده ‌شد. آزمايش‌ها ﺩﺭ ﮐﺎﻧﺎﻟﻲ شيشه‌اي ﺑﻪ ﻃﻮﻝ 15 متر ﻭ ﻋﺮﺽ 80 سانتي‌متر و ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ 80 سانتي‌متر در 5 حالت مختلف بدون وجود صفحات و باوجود صفحات مستغرق (3 تايي، 5 تايي، 7 تايي، 9 تايي) در شرايط جريان ثابت انجام گرفت. با تزريق محلول سديم كلريد به‌عنوان ماده ردياب از مركز كانال (با دبي ثابت) به كمك دستگاه EC سنج، ميزان EC در 4 مقطع پايين‌دست محل استقرار صفحات مستغرق اندازه‌گيري شدند و نتايج آزمايش‌ها در سناريوهاي مختلف باهم مقايسه شدند. اين نتيجه حاصل شد كه وجود صفحات مستغرق 7 تايي بيش ترين تاثير را روي ضريب اختلاط عرضي دارد به طوري كه در اين حالت ضريب 1.8 برابر حالت بدون وجود سازه تعيين شد. همچنين صفحات مستغرق باعث كاهش طول اختلاط كامل مي‌شود.