ارزيابي آثار رفاهي خودكفايي پايدار در بازار گندم ايران

امنيت غذايي پايدار همواره يكي از دغدغه هاي اصلي سياست گذاران در دولت ها بوده است و گندم به عنوان مهم‌ترين محصول پرمصرف در ايران، سهم بسزايي در تأمين اين مهم داشته است. از طرف ديگر، رسيدن به خودكفايي و اعمال سياست‌هاي حمايتي براي رسيدن به اين هدف همواره در دستور كار قرار داشته، اما اين امر فقط در كوتاه مدت اتفاق افتاده است. بنابراين، ارائه راهكارهايي براي نيل به خودكفايي بلندمدت و پايدار اين محصول ضروري به نظر مي رسد. از اين رو، هدف اين مطالعه بررسي آثار رفاهي خودكفايي پايدار گندم در يك افق ده‌ساله (1403-1393) بوده است. براي اين منظور، در تحقيق حاضر، بازار گندم ايران با استفاده از تعادل جزئي چند بازاره مدلسازي شده است. در اين مدل، از توابع عرضه داخلي، تقاضا، واردات و تابع موجودي انبار استفاده گرديده و مساحت زير هر منحني تحت عنوان مازاد رفاه هر يك از عوامل بازار در نظر گرفته شده است. نتايج نشان داد كه حركت به سمت خودكفايي اگرچه در سال هاي اوليه موجب زيان هاي رفاهي گرديده، اما با ادامه روند، زيان‌هاي رفاهي جبران و بازار گندم به سمت يك شرايط پايدار همگرا مي شود. بنابراين، بر اساس نتايج به دست آمده، رسيدن به خودكفايي بر اساس يك برنامه بلندمدت و افزايش مقدار قيمت تضميني گندم با حفظ انگيزه هاي توليد پيشنهاد مي شود.