بررسي اثر سياست حمايت از توليدكنندگان و مصرف‌كنندگان بر اشتغال در بخش كشاورزي

نيروي‌كار، به عنوان يكي از مهم‌ترين نهاده‌هاي توليد، نقش مهمي در اقتصاد كشور دارد. اين عامل در برنامه‌ريزي‌هاي اقتصادي نقش دوگانه‌اي دارد به گونه‌اي كه از يك طرف در حكم عامل توسعه و از طرف ديگر به عنوان هدف توسعه مطرح است. امروزه يكي از مسائل اساسي اقتصاد ايران بيكاري و تبعات ناشي از آن به شمار مي‏آيد. از جمله سياست‌هايي كه به نظر مي‌رسد بر اين امر مؤثر باشد، سياست‌هاي حمايتي دولت است. لذا در اين پژوهش به بررسي اثر سياست‌هاي حمايت از توليدكننده و مصرف‌كننده بر اشتغال بخش كشاورزي در دوره 13911360 در چارچوب الگوي تصحيح خطاي برداري (VECM) پرداخته شد. نتايج نشان داد كه سياست‌هاي حمايت از توليدكننده و مصرف‌كننده بخش كشاورزي اثر مثبت و معني‌داري بر اشتغال بخش كشاورزي كشور دارد. همچنين تورم و نسبت سرمايه به سطح زيركشت در دوره‌ مورد بررسي اثر منفي بر اشتغال در بخش كشاورزي دارد. اين نتايج دليلي بر رد منحني فيليپس در بخش كشاورزي ايران و تأييدي بر رابطه جانشيني بين سرمايه و نيروي كار در اين بخش است. ضريب متغير ECM الگو، كه مبين سرعت تعديل الگوي پوياي كوتاه‏مدت به سمت تعادل بلندمدت مي‏باشد، در پژوهش پيش‌رو برابر با 0.149  به دست آمد كه نشان‌دهنده‌ اين است كه در هر دوره، 15 درصد از خطاي عدم تعادل از بين خواهد رفت.