اراده هرمزد در آفرينش

مقاله حاضر به بيان عبارتي در متن پهلوي دينكرد چهارم مي پردازد كه به آن در ديگر متون پهلوي اشاره نشده است. مولف در اين كتاب پهلوي، پس از مطرح كردن عقايد اصلي خويش درباره آفرينش در اديان اسلام و زردشتي، عبارتي پهلوي را با عبارتي از نص صريح قرآن كه همانا «كن فيكون» باشد، مقايسه كرده است. نگارنده بر آن است كه با توجه به متاخربودن اين متون و تماس جامعه زردشتي با مسلمانان و كتاب آسماني قرآن بسيار بعيد مي نمايد كه بازتاب انديشه هاي قرآني به متون بازمانده از اين دوران راه نيافته باشد. در اين مقاله پس از ذكر برخي مباحث مقدماتي، آفرينش در اديان ابراهيمي و آيين زردشت را بررسي مي كنيم و سپس جايگاه اراده خداوند در آفرينش را مي كاويم.