تعيين ميزان ظرفيت ايجاد اشتغال بخش ‌هاي مختلف اقتصادي به منظور دستيابي به اهداف برنامه ششم توسعه با استفاده از رهيافت داده ـ ستانده

The Capacity of Creating Jobs in Different Economic Sectors to Achieve the Purposes of the Sixth Development Plan Using the Data-Output Approach

امروزه بيكاري به يكي از مهمترين چالش هاي اساسي اقتصاد ايران تبديل شده است. به منظور دستيابي به اهداف برنامه ششم توسعه، ايجاد شغل سالانه براي 952379 نفر نياز است. با توجه به كمبود منابع دولت و لزوم تخصيص بهينۀ منابع، هدف اين پژوهش شناسايي كاراترين روش ممكن براي تحقق اين ميزان شغل است. روش پاسخگويي اينگونه است كه پس از تجميع و به روزرساني جدول داده ستانده 1390 از روش راس، ميزان اشتغال زايي هر بخش به ازاي تغيير يك واحدي در تقاضاي نهايي استخراج گرديد. سپس با توجه به ميزان اشتغال زايي، اهميت نسبي بخش ها مشخص شده، و در نهايت، به منظور دستيابي به ميزان اشتغال 952379 نفر در سال، اهميت نسبي تعديل شده، محاسبه مي گردد، و در پايان، ميزان رشد اشتغال هر كدام از بخش ها به دست مي آيد. نتايج اين پژوهش بيان مي كند كه از نظر رشد اشتغال بخشي، بخش هاي ساير خدمات عمومي، اجتماعي، شخصي و خانگي؛ فعاليت‌هاي اداري و خدمات پشتيباني؛ آموزش؛ ساختمان؛ عمده فروشي و خرده فروشي، تعمير وسايل نقليه و كالاها؛ اداره امور عمومي؛ و خدمات شهري به ترتيب داراي بيشترين رشد ميزان اشتغال به منظور دستيابي به اهداف برنامه ششم بودند. ولي از نظر تعدادنفر اشتغال ايجادشده در هر بخش كه بستگي به تعداد افراد شاغل در آن بخش دارد، بخش هاي كشاورزي، شكار، جنگلداري، و ماهيگيري؛ عمده فروشي و خرده فروشي، تعمير وسايل نقليه و كالاها؛ ساختمان؛ حمل ونقل، انبارداري، و پست؛ و صنعت؛ به ترتيب داراي بيشترين ميزان اشتغال زايي هستند. اين پژوهش، داراي پيشنهادهاي اجرايي به منظور دستيابي به هدف اشتغال برنامه ششم جهت ميزان اشتغال برنامه ريزي شده هست.

Nowadays unemployment has become one of the most important issues and challenges of Iran`s economy. In order to achieve the goals of the Sixth Development Plan, annual job creation of 952,379 people is required. Given the lack of government resources and the need for their optimal allocation, identifying the most effective way to realize this job creation is the aim of this research. According the to accountability method, after aggregating and updating the output table of 1390 through the Ross method, the employment rate of each sector was extracted for a unit change in the final demand. Then, according to the employment rate, the relative importance of the sectors was determined and finally; in order to achieve the employment rate of 952,379 people per year, the adjusted relative importance was calculated, and at the end, the employment growth rate of each sector was obtained. The results of this study indicate that as for sectoral employment growth, the sectors of public, social, personal and household services, administrative and support services, education, construction, wholesale and retail sales, repair of vehicles and goods, public administration and urban services, with a growth rate of employment of 39/7, 27/6, 26/6, 01/5, 80/4, 77/4, respectively, had the highest growth rate of employment. But in terms of the number of people employed in each sector, which predicates on the number of people working in that sector, agriculture, hunting, forestry and fishing, wholesaling and retailing, repairing vehicles and goods, building, transportation, warehousing, and industry; respectively, with 187868, 157512, 141240,88288 and 77415 working people added, have the highest rate of job creation. These findings can inspire policymakers for furthering and promoting their policies to achieve the employment objective of the sixth plan.