بررسي فلور و تهيه نقشه پراكنش علف‌‌هاي هرز مزارع نخود پاييزه (Cicer arietinum L.) شهرستان خرم‌آباد

اين مطالعه‌ به منظور شناسايي تركيب فلور علف‌هاي هرز در 24 مزرعه نخود شهرستان خرم آباد، در سال زراعي 1392-1391 انجام شد. با مطالعه فلور اين مناطق، 69 گونه‌ علف‌هرز متعلق به 20 تيره گياهي شناسايي گرديد. نتايج نشان داد كه دولپه‌ايها (59 گونه) نسبت به تك لپه‌ايها (10 گونه) در مزارع نخود غالبيت داشتند. حداكثر تراكم علف‌هاي هرز به شيرپنير (Gallium tricornutum) (10.27 بوته در مترمربع)، جغجغك (Vaccaria grandiflora) (4.3 بوته در مترمربع) و ماشك گل خوشه‌اي (Vicia villosa) (3.4 بوته در مترمربع) تعلق داشت. بالاترين سطح فراواني علف‌هاي هرز مزارع نخود عبارت بودند از شيرپنير (با فراواني 93.8 درصد)، جغجغك و علف‌هرز دانه‌مُرغ (Cerastium dichotomum) (با فراواني 75 درصد)، گلرنگ‌وحشي (Carthamus oxyacantha) و گل‌گندم (Centaurea spp.) (با فراواني 56 و 59.4 درصد) و گونه علف‌هرز گوش‌خرگوشي (Conringia orientalis)، ماشك گل‌خوشه‌اي و خردل وحشي (Sinapis arvensis) با فراواني بيش از 50 درصد بودند. از مجموع 30 گونه داراي فراواني بالاي 10 درصد، فقط چهار گونه دو‌ساله يا چند‌ساله بودند، به عبارتي 83.3 درصد گونه‌هاي داراي فراواني بالاي 10 درصد يك‌ساله بودند. از كل علف‌هاي هرز شناسايي شده نيز (64 گونه 92.75%) داراي مسير فتوسنتزي C3 و (5 گونه، 7.25%) داراي مسير فتوسنتزي C4 بودند.