اثر تيمار پوتريسين بر ميوه توت‌فرنگي رقم ’كاماروسا‘ تحت شرايط تنش شوري ناشي از كلريد سديم

توت فرنگي گياهي حساس به تنش شوري مي‌باشد. در اين آزمايش به‏منظور مطالعه اثر تيمار پوتريسين بر كاهش اثرات تنش شوري روي ميوه توت‏فرنگي آزمايشي به‏صورت فاكتوريل در قالب طرح پايه بلوك هاي كامل تصادفي در دانشگاه شاهد در سال زراعي 1393 انجام شد. تنش شوري كلريدسديم در غلظت‌هاي (صفر، 25 و 50 ميلي مولار) از محل ريشه در محيط كشت هيدروپونيك روي توت فرنگي رقم ’كاماروسا‘ اعمال شد. تيمار پوتريسين نيز در غلظت‌هاي (صفر، 1.5 و 3 ميلي‌مولار) در چهار نوبت به فاصله 15 روز از يكديگر در طول دوره رشد به‏صورت محلول پاشي روي برگ ها اعمال گرديد. نتايج نشان داد كه اعمال تيمارهاي كلريدسديم به‏ويژه در سطح 50 ميلي مولار، شاخص‌هاي طول شاخساره، طول ريشه، وزن تر و خشك شاخساره، وزن تر و خشك ريشه، تعداد برگ، مقدار كلروفيل برگ، تعداد ميوه در بوته، وزن تر ميوه، وزن خشك ميوه، عملكرد تك بوته و اسيد قابل تيتراسيون را كاهش و مقدار آنتوسيانين و مقدار مواد جامد ميوه را نسبت به شاهد افزايش داد. تنش شوري تأثيري بر طول ريشه نشان نداد. اعمال تيمارهاي پوتريسين در هر دو غلظت 1.5 و 3 ميلي‌مولار اثرات ناشي از تنش شوري را كاهش داد. به‏طوري‏كه، بيشتر شاخص هاي فوق را تحت تنش شوري افزايش و مقدار مواد جامد محلول ميوه را كاهش داد. بنابراين، بر اساس نتايج به‏دست آمده در اين پژوهش استفاده از تيمار پوتريسين در هر دو غلظت 1.5 و 3 ميلي مولار، راهكاري مناسب در جهت حل مشكلات ناشي از تنش شوري مي‌باشد.