اثر ساليسيليك ‌اسيد بر ويژگي‌هاي مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي وتيورگرس تحت شرايط تنش كم‌آبي

پژوهش حاضر به‏ منظور بررسي پاسخ‌هاي مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي گياه وتيورگرس (Chrysopogon zizanioides L. Roberty) به تنش كم‌آبي و كاربرد ساليسيليك ‌اسيد در سال 1394 در گروه علوم باغباني دانشگاه زنجان انجام شد. پس از شش ماه از كاشت نشاي گياهان در گلدان، سه سطح آب در دسترس خاك (40، 70 و 100 درصد) و ساليسيليك ‌اسيد (0، 1 و 2 ميلي‌مولار) به‌صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرحي كاملآً تصادفي در سه تكرار به مدت شش هفته اعمال شد. ساليسيليك ‌اسيد به‏صورت هفتگي روي گياهان محلول‌پاشي شد. به‏طور كلي، تنش كم‌آبي سبب كاهش وزن خشك ريشه و شاخساره و ميزان كلروفيل برگ‌ها شد. طول ريشه، ميزان فنل كل، ميزان پرولين و نشت يوني برگ‌ها با كاهش ميزان آب در دسترس افزايش يافت. كاربرد ساليسيليك ‌اسيد در تمامي صفات آثار منفي تنش كم‌آبي را بهبود بخشيد. اين اثر در تيمار 40 درصد آب در دسترس چشمگيرتر بود. در صفات وزن خشك ريشه و ميزان فنل كل برگ‏ها، در تمام سطوح آب در دسترس تفاوت معناداري بين تيمارهاي 1 و 2 ميلي‌مولار ساليسيليك ‌اسيد مشاهده نشد، ولي در ساير صفات كاربرد 2 ميلي‌مولار ساليسيليك ‌اسيد نتيجه بهتري دربرداشت، به‏طوري ‏كه گياهان در اين تيمار وزن خشك شاخساره، پرولين و كلروفيل بيشتر و نشت يوني كمتري نسبت به تيمار 1 ميلي‌مولار ساليسيليك ‌اسيد داشتند. بررسي غلظت‌هاي بالاتر اين تنظيم‌كننده رشد در افزايش تحمل به كم‌آبي گياه وتيورگرس پيشنهاد مي‌شود.