تأثير تراكم بوته بر عملكرد كمّي ‌و كيفي آويشن باغي در شرايط ديم هفت استان ايران

به‏منظور تشخيص مناسب‌ترين مكان و تراكم كشت آويشن باغي در شرايط ديم، آزمايشي به‏صورت كرت‌هاي خرد شده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در هفت استان كشور انجام شد. عوامل مورد بررسي در آزمايش شامل تراكم (4، 6 و 8 بوته در مترمربع)، زمان (سال اول و دوم پس از كشت) و مكان (تهران، خراسانشمالي، اصفهان، كردستان، كرمانشاه، گيلان و آذربايجان شرقي) بود. ويژگي‌هاي اندازه‌گيري شده شامل ارتفاع، قطر تاج‌پوشش، عملكرد ماده خشك اندام هوايي، بازده اسانس و عملكرد اسانس در مرحله گل‌دهي كامل بود. نتايج نشان داد كه برهم‌كنش تراكم، مكان و سال بر همه ويژگي‌هاي مورد مطالعه معنا‌دار بود. بيشترين عملكرد ماده خشك (1734 كيلوگرم در هكتار) و عملكرد اسانس (16.84 كيلوگرم در هكتار) اندام‌هاي هوايي در تراكم 8 بوته در متر‌مربع در گيلان به‌دست آمد. بيشترين درصد اسانس (1.96 درصد) به اصفهان و كمترين درصد آن (0.50 درصد) به آذر‌بايجان‌شرقي تعلق داشت. در‌ كل، به‌نظر مي‌رسد كه كشت آويشن باغي در تراكم‌هاي بالا مي‌تواند به توليد بيشتر ماده خشك و عملكرد اسانس در شرايط ديم كشور بيانجامد.