اثر تنش خشكي و كودهاي زيستي بر برخي صفات فيزيولوژيك و عملكرد دانه كدوي پوست كاغذي

به‌منظور بررسي تأثير كودهاي زيستي بر رنگدانه‌هاي فتوسنتزي، محتوي رطوبت نسبي آب برگ و عملكرد دانه كدوي پوست كاغذي تحت شرايط تنش خشكي، آزمايشاتي به مدت دو سال در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه زنجان اجرا شد. اين آزمايش به‏صورت كرن‌هاي خرد شده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام شد. تيمار تنش خشكي به‏عنوان عامل اصلي در 4 سطح (شامل تيمارهاي بدون تنش (شاهد)، تنش ملايم، تنش متوسط و تنش شديد) و كودهاي زيستي به‏عنوان عامل فرعي در 4 سطح (شامل تيمارهاي بدون كاربرد كود زيستي (شاهد)، نيتروكسين، مايكوريزا و تيوباسيلوس) بودند. نتايج تجزيه واريانس مركب نشان داد كه اثر متقابل رژيم‏هاي رطوبتي و كودهاي زيستي در صفات كلروفيل a، b و عملكرد دانه معنادار بود. تيمارهاي نيتروكسين و مايكوريزا در شرايط تنش شديد خشكي غلظت كلروفيل a را به‌ترتيب 15.78 و 21 درصد و غلظت كلروفيل b را به‌ترتيب 40 و 47 درصد نسبت به عدم كاربرد كود زيستي افزايش دادند. فقط تيمار مايكوريزا تأثير مثبت و معناداري در ميزان كارتنوئيد و محتواي رطوبت نسبي آب برگ داشت (به‌ ترتيب 19 و 5.58 درصد افزايش در مقايسه با عدم تلقيح). با توجه به تأثير مثبت تيمار نيتروكسين در افزايش عملكرد دانه (به‌ترتيب تحت شرايط تنش متوسط و شديد خشكي، 13 و 12.6 درصد عملكرد دانه را نسبت به تيمار شاهد افزايش داد)، پايين بودن هزينه تهيه و سهولت كاربرد آن، استفاده از تيمار مذكور قابل ‌توصيه است.