ارزيابي ميزان تحمل به انجماد سرو‌بادبزني (نوش) و سرو‌نقره‌اي در شرايط كنترل ‌شده

سرو‌ نقره‌اي (L. Cupressus arizonica) و سرو‌ بادبزني (Thuja orientalis L.) از مهم‌ترين درختان هميشه‌سبز ‌زينتي مورد استفاده در فضاي سبز ‌شهري مي‌باشند. اين مطالعه با هدف بررسي تحمل به انجماد اين دو گونه گياهي در شرايط كنترل‌شده در دو آزمايش مستقل با هشت سطح دمايي (شاهد، 10، 15، 20، 25، 30، 35، 40 درجه سانتي‌گراد) در قالب طرح كاملاً تصادفي اجرا گرديد. در اين پژوهش ميزان پرولين، نشت يوني، تغييرات كربوهيدرات (از نمونه‌هاي برگي) و رشد‌ مجدد مورد بررسي قرار‌ گرفتند. نتايج نشان داد كه با كاهش دما محتوي پرولين و نشت يوني در هر دو گونه افزايش يافت. با كاهش دما كاهش چشم‌گيري در رشد‌ مجدد هر دو گونه مشاهده شد، به‌طوري‌كه در 30 و20 درجه سانتي‌گراد به‌ترتيب در سرو‌بادبزني و نقره‌اي هيچ‌گونه رشد‌ مجددي مشاهده نشد. مقادير كربوهيدرات محلول در سرو بادبزني با كاهش دما افزايش كم و غير‌معني‌دار ولي در سرو‌ نقره‌اي به‌طور معني‌داري كاهش يافت. همبستگي منفي معني‌دار بين رشد‌ مجدد و دما در سرو‌بادبزني (0.895) و نقره‌اي (0.646) مشاهده شد. سرو‌نقره‌اي نسبت به يخ‏زدگي حساس‌تر از و سرو‌ بادبزني بود.