ارزيابي صفات مربوط به عملكرد در هيبريدهاي مولتي ژرم چغندرقند مقاوم به ريزومانيا

بيماري ويروسي ريزومانيا يكي از مخرب‌ترين بيماري‌هاي چغندرقند در اكثر مناطق چغندركاري دنيا محسوب مي‌شود. با توجه به گستردگي اين بيماري در برخي از استان‌هاي كشور، شناسايي هيبريدهاي متحمل جديد و استفاده از آن‌ها به صورت تجاري امري ضروري است. در اين تحقيق، از پنج گرده‌افشان حامل ژن Rz1 به عنوان والد پدري و سه سينگل‌كراس 276-3.27 × SB36، 276-37.34 × SB36 و I13 × A37.1 به عنوان پايه مادري براي تهيه هيبريد استفاده، هيبريدهاي در سال 1389 توليد و در مزرعه آلوده به بيماري ريزومانيادر ايستگاه زرقان فارس ارزيابي مشاهده‌اي شدند. در سال‌هاي 1390 و 1391 پانزده هيبريد منتخب به همراه شاهدهاي مقاوم و حساس به ريزومانيا در يك آزمايش در دو منظقه خراسان رضوي و كرج ارزيابي شدند. با توجه به نتايج تجزيه مركب داده‌هاي دو منطقه مشهد و كرج در دو سال آزمايش مشخص شد كه از نظر صفات عملكردي، هيبريدهاي (I13 × A37.1) × S1-88239، (276-3.27 × SB36) × S1-88239 و (276-37.34 × SB36) × S1-88239 در مقايسه با شاهد مقاوم و هيبريدهاي ديگر برتر بودند. بر اساس نتايج اين تحقيق، همچين مييتوان والد S1-88239 را به عنوان گرده‌افشان مناسب براي تهيه رقم مقاوم به ريزومانيا توصيه كرد.