بررسي عاملي روش ريخته‌گري سطح شيب‌دار خنك شونده بر ريزساختار و مقادير سختي آلياژ آلومينيم ‏A380‎

آلياژ آلومينيم 380A با حدود 8.5 درصد سيليسيم و بازه دمائي مناسب، آلياژي مطلوب براي توليد قطعات مختلف با استحكام مناسب و وزن كم است. همچنين با توجه به كاربرد وسيع اين آلياژ در صنايع مختلف نظير صنايع خودروسازي و صنايع هوا فضا، استفاده از روش‌هايي جهت بهبود خواص مكانيكي اين آلياژ، مي تواند به توسعه كاربرد آن كمك شاياني نمايد. در فرآيندهاي شكل‌دهي نيمه‌جامد، با اعمال تنش برشي به آلياژ به دليل شكسته شدن ريزساختار، اين خواص بهبود مي‌يابد. هدف اصلي در اين تحقيق، بهبود ريزساختار و خواص مكانيكي و تعيين سطوح مطلوب متغيرهاي دماي بارريزي و طول سطح شيب‌دار در ريخته‌گري نيمه‌جامد آلياژ آلومينيم A380 با كمك سطح شيبدار خنك كننده است. قطر دانه‌ها، سختي و ميزان تخلخل در نمونه‌ها به عنوان مشخصه‌هاي مهم خروجي در اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفتند. بررسي ريزساختاري آلياژ آلومينيم A380 در اين پژوهش نشان داده است كه از ميان سه دماي بارريزي مختلف، دماي 605°C در طول بارريزي 60 سانتيمتر و همراه با عبور مايع خنك‌كننده، مناسب‌ترين حالت ريخته‌گري براي اين آلياژ است. چرا كه در اين دما ضمن برخورداري از كمترين قطر دانه 32µm، بيشترين افزايش مقدار سختي يعني 98HB حاصل شد. دليل آن را مي‌توان به تاثير هم زمان نرخ تنش برشي و مدت زمان اعمال آن مربوط كرد.