بررسي پتانسيل خورندگي و رسوب‌گذاري آب‌هاي زير‌زميني دشت دزفول انديمشك با استفاده از تكنيك زمين آمار

خصوصيات كيفي آب‌هاي زير‌زميني به عنوان يكي از شاخص‌هاي مهم جهت برنامه‌ريزي مصرف منابع آب هر دشت بوده كه بر نوع مصرف تاثير گذار است. خورندگي و رسوبگذاري آب يكي از مشكلات كيفي منابع آب زير‌زميني است كه بر مديريت شبكه توزيع آب تاثيرگذار است. در اين مطالعه به بررسي پتانسيل رسوب‌گذاري و خورندگي آب زير‌زميني دشت دزفول انديمشك پرداخته شده است.جهت محاسبه پتانسيل رسوب‌گذاري و خورندگي از چهار شاخص لانژيلر، رايزنر، پوكوريوس و لارسون – اسكولد استفاده شد. براي پهنه‌بندي شاخص‌ها با برازش واريوگرام از روش كريجينگ و كوكريجينگ استفاده شد نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي‌دهد واريوگرام نوع كروي و گوسين بهترين نوع واريوگرام جهت برازش همبستگي مكاني شاخص‌ها مي‌باشد. علاوه بر اين براي شاخص‌هاي لانژيلر و پوكوريوس روش كريجينگ و براي شاخص لارسون اسكلوند روش كوكريجينك مناسب‌تر مي‌باشد و براي شاخص رايزنر تفاوتي بين روش‌ها وجود ندارد. همچنين قسمت‌هاي اعظم دشت مشكل خورندگي و مابقي مناطق رسوب‌گذار هستند و براي استفاده از آب زيرزميني اين منطقه بايد از هوادهي براي حذف آهن و منگنز، حفاظت كاتدي، استرپوشي، لعاب‌كاري و رنگ‌كاري براي جلوگيري از خورندگي و استفاده از مواد بازدارنده رسوب از جمله تركيبات فسفاته و همچنين برداشت كمتر از منابع آب براي جلوگيري از رسوبگذاري انجام شود.