اثر خشكسالي هواشناسي بر منابع آب زيرزميني (مطالعه موردي: آبخوان كميجان استان مركزي)

هدف از اين پژوهش بررسي نوسانات عمق آب زيرزميني تحت تاثير خشكسالي هواشناسي در آبخوان كميجان است. بدين منظور با دريافت اطلاعات 32 چاه پيزومتري و سه ايستگاه هواشناسي كميجان، قهاوند و خنداب واقع در محدوده آبخوان، اثر خشكسالي هواشناسي از طريق شاخص‌هاي خشكسالي بارش استاندارد شده (SPI)، درصد نرمال (PNI) و دهك‌ها (DI) بر شاخص آب‌هاي زيرزميني (GRI) مطالعه شد. بررسي‌ها براساس آزمون همبستگي پيرسون در مقياس ماهانه و تاخيرهاي زماني 1، 3، 6، 9، 12، 18، 24 و 48 ماهه انجام گرفت. نتايج نشان داد وقوع هر سه شاخص خشكسالي هواشناسي با تاخير 9 ماهه، بيشترين تاثير را در شاخص آب زيرزميني منطقه مورد مطالعه داشت. هم‌چنين نتايج درصد ايستگاه‌هاي داراي همبستگي معني‌دار GRI با SPI، DI و PNI به‌ترتيب 20.14، 27.43 و 31.25 درصد مي‌باشد. مقايسه ميانگين عمق آب در سال‌هاي خشك و تر نيز بيانگر آن بود كه وقوع خشكسالي منجر به افت ارتفاع آب به‌ميزان 1.17 متر شد.