تخمين تابش خورشيدي با استفاده از پارامترهاي هواشناسي

در اين تحقيق اطلاعات هواشناسي شامل: دماي بيشينه و كمينه، سرعت باد، ساعت آفتابي، ابرناكي، بارندگي، فشار هوا و رطوبت در شش ايستگاه هواشناسي همديدي مشهد، اصفهان، رامسر، زاهدان، اروميه و شيراز جمع‌آوري گرديد. با استفاده از آزمون گاما پارامترهاي هواشناسي موثر بر تابش خورشيدي در هر ايستگاه تعيين شد. نتايج نشان داد در تمام ايستگاه‌ها دماي بيشينه و ساعت آفتابي، در پنج ايستگاه ابرناكي و در چهار ايستگاه فشار هوا و سرعت باد جزء پارامترهاي تأثيرگذار بر تابش خورشيدي است. پس از تعيين پارامترهاي هواشناسي موثر در هر ايستگاه، تابش خورشيدي با استفاده از ماشين بردار پشتيبان (SVM) و سه روش تجربي آنگسترم، هارگريوز و عبدالله پيش‌بيني گرديد. در ايستگاه‌هاي مورد بررسي دقت روش‌هاي آنگستروم و عبدالله روند خاصي ندارد، در بعضي از ايستگاه‌ها روش آنگستروم و در برخي ديگر روش عبدالله تابش را با دقت بيشتري پيش‌بيني كردند. روش هارگريوز تابش خورشيدي را نسبت به دو روش تجربي ديگر با دقت كمتري پيش‌بيني كرده است. SVM توانسته تابش خورشيدي را در مرحله آزمون در ايستگاه‌هاي اصفهان، مشهد، اروميه، رامسر، شيراز و زاهدان به ترتيب با ريشه ميانگين مربع خطاي (RMSE) 38/1، 28/1، 36/1، 51/1، 21/1 و 58/1 MJm2d1 و خطاي MEF 59/3، 50/5، 18/4، 96/7، 26/3 و 17/5 درصد پيش‌بيني كند. SVM توانسته در تمام ايستگاه‌ها با استفاده از هوش مصنوعي تابش خورشيدي را با دقت بالاتري نسبت به روش‌هاي تجربي پيش‌بيني نمايد. تابش خورشيدي در ايستگاه اصفهان با كمترين مقدار خطا و در ايستگاه رامسر با بيشترين مقدار خطا پيش‌بيني شده است.