تحليل روانشناسي محيطزيستي رفتار مشاركت گرايانه كشاورزان در حفاظت از آب در حوزه آبريز درياچه اروميه

يكي از راهكارهاي خروج از بحران آب توأم ساختن راهكارهاي فناورانه با راهبرهاي اجتماعي ـ رفتاري است تا به اين واسطه، تغييرات زيربنايي در راستاي حفاظت منابع آب در افراد جامعه ايجاد شود. بر اين اساس، هدف اين پژوهش، تحليل روانشناسي محيط‏زيستي از رفتار مشاركت‎گرايانه كشاورزان در حفاظت از آب بود. اين مطالعه از نوع پژوهش‏هاي كاربردي و توصيفي ـ همبستگي است. ابزار پژوهش، پرسشنامه‏‏اي بود كه روايي آن با استفاده از نظرات پانلي از متخصصان ترويج و آموزش كشاورزي و كارشناسان آب و پايايي با استفاده از آزمون‏ آلفاي كرونباخ (0.75≤α≤0.90) مورد تأييد قرار گرفت. جامعه‎ي آماري، شامل 23750 نفر از كشاورزان جنوب حوزه آبريز درياچه اروميه بود كه 378 نفر از آنها با استفاده از جدول كرجسي و مورگان با روش نمونه‎گيري تصادفي طبقه‎اي با انتساب متناسب انتخاب شدند. يافته‎هاي تحليل رگرسيوني نشان دادند كه كشاورزان داراي ارزش‏هاي فردگرايانه، رفتارهاي مشاركت‎گرايانه كمتري نسبت به كشاورزان داراي ارزش‏هاي جمع‎گرايانه در راستاي حفاظت از منابع آب از خود نشان مي‏دهند. فزون بر اين، اين دو متغير توانستند، 32.5 درصد از تغييرات رفتار حفاظت آب مشاركت‎گرايانه را پيش‏بيني كنند. نتايج حاصل از آزمون t هم نمايانگر آن بود كه ميان دو گروه از كشاورزاني كه در كلاس‎هاي آموزشي مرتبط با موضوع آب شركت كرده بودند و آنهايي كه در چنين كلاس‎هاي شركت نكرده بودند، از لحاظ رفتار حفاظت از آب مشاركت‏گرايانه تفاوت معني‏دار وجود دارد.