مطالعه تطبيقي تجربه‌هاي بين‌المللي بازار آب

رشد جمعيت و تقاضاي روزافزون آب در سراسر دنيا و كاهش ميزان دسترسي به آب به دليل اثرات تغيير اقليم، تنش‌هاي فزاينده‌اي بر منابع آب اعمال كرده‌اند. اين شرايط، مشكلات تخصيص منابع آب را تشديد مي‌كند. تجارت آب، بدون نياز به سرمايه‌گذاري‌هاي عظيم براي ساخت تأسيسات ذخيره آب، به عنوان رويكردي غير‌‌سازه‌اي براي كاهش مشكلات ناشي از كمبود آب مي‌تواند مطرح شود. با اين رويكرد، انگيزه بهره‌برداران براي استفاده بهينه از آب بيشتر خواهد بود. در پي مصوبه شوراي عالي آب در مورد ايجاد بازارهاي آب در كشور، مشكلات قانوني مربوط به داد و ستد آب در ايران تا حد زيادي مرتفع شده است و مدتي است كه مديران بخش آب كشور، تأكيد ويژه‌اي بر نگرش اقتصادي در زمينه توزيع آب و راه‌اندازي بازارهاي آب دارند. با وجود عزم موجود براي شكل‌گيري و توسعه بازارهاي آب، عدم توجه به ساير ابعاد جانبي آن مي‌تواند منجر به شكست بازار شود. با توجه به تجربيات ناچيز بازار آب در ايران، در اين مقاله مروري تلاش شده است تا با بررسي ساختار بازار آب كشورهاي استراليا، آمريكا، شيلي، اسپانيا و چين و مقايسه عملكرد آن‌ها ازجنبه‌هاي مختلف، به تحليل عوامل مؤثر بر بازدهي اين ابزار‌ها پرداخته شود.