تعيين آسيب‌پذيري آبخوان باراندوزچاي دشت اروميه با استفاده از تركيب شاخص‌هاي DRASTIC، SI و SINTACS

با توجه به نياز روز افزون جوامع بشري به منابع آب زيرزميني، به ويژه در مناطق خشك و نيمه‌خشك مانند ايران، حفاظت و جلوگيري از آلودگي اين منابع امري ضروري تلقي مي‌گردد. بدين منظور، ارزيابي آسيب‌پذيري آب‌هاي زيرزميني مي‌تواند نقشي حياتي در حفاظت و بهره‌برداري از اين منابع ايفا نمايد. در دشت باراندوزچاي، به دليل رونق زياد كشاورزي و استفاده از كودهاي شيميايي، مواد آفت‌كش و عمق كم سطح ايستابي، احتمال آلودگي آبخوان وجود دارد، به همين منظور، ابتدا به پتانسيل‌يابي آلودگي منابع آب زيرزميني دشت از مدل‌هاي DRASTIC، SINTACS و SI پرداخته شد و سپس با روش تركيبي، نقشه نهايي از مناطق آسيب‌پذير تهيه گرديد. مقايسه نتايج به‌دست آمده از مدل‌ها با داده‌هاي نيترات بر اساس شاخص همبستگي (CI) نشان داد كه روش تركيبي سه مدل داراي همبستگي بيشتري نسبت به مدل‌هاي منفرد DRASTIC، SINTACS و SI دارد. براساس روش تركيبي حاصل از سه مدل 25، 40 و 35 درصد مساحت از آبخوان دشت باراندوزچاي به ترتيب در محدوده آسيب‌پذيري كم، متوسط و زياد قرار دارد. با توجه به ميزان استاندارد جهاني نيترات، آب دشت براي مصارف شرب مناسب بوده است.