ارزيابي تحمل به يخ‌زدگي برخي گونه‌هاي آويشن (Thymus spp.) جهت كشت در فضاي‌سبز

به‌منظور ارزيابي تحمل به يخ­زدگي گونه­هاي مختلف آويشن (Thymus spp.) دو آزمايش جداگانه در شرايط هواي آزاد و اتاقك انجماد در دانشكده كشاورزي دانشگاه محقق اردبيلي انجام شد. اين آزمايش­ها به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح‌ كاملا تصادفي در شرايط اتاقك انجماد و فاكتوريل در قالب بلوك­هاي كامل تصادفي در شرايط هواي آزاد اجرا شد. فاكتور اول شامل دما (10، 20 و 30 درجه سانتي‌گراد) در شرايط اتاقك انجماد و زمان نمونه­برداري (آخر خرداد، آخر آذر و آخر بهمن ماه) و فاكتور دوم گونه­هاي آويشن (Thymus kotschyanus Boiss. and Hohen، T. pubescence Boiss amp;amp; Kotschy ex Celak ،Ronniger T. fedtschenkoi، T. daenensis Jalas، amp;nbsp;T. vulgaris L.و L. T. sepyllum) بود. درصد زنده‌ماني در شرايط اتاقك انجماد يك ماه بعد از قرار گرفتن در گلخانه و در هواي آزاد در 15 فروردين هر سال اندازه‌گيري شد. در دماي 20 درجه سانتي‌گراد بيشترين درصد زنده‌ماني به ترتيب در گونه‌هاي T. vulgaris و T. sepyllum amp;nbsp;و كمترين آن در گونه T. pubescence مشاهده شد، ولي در 10 و 30 درجه سانتي‌گراد و شرايط هواي آزاد اختلاف معني­داري بين گونه­ها مشاهده نشد. همچنين گونه‌هاي T. kotschyanus، T. vulgaris و T. sepyllum ميزان نشت الكتروليت كمتر و گونه‌هاي T. vulgaris و T. kotschyanus ميزان كلروفيل و پرولين برگ بيشتري را در بين گونه­ها داشتند. از لحاظ فعاليت آنزيم­هاي سوپر اكسيد دسموتاز و آسكوربات پراكسيداز تفاوت معني­داري بين گونه­ها مشاهده نشد، درحالي­كه بيشترين فعاليت آنزيم پراكسيداز در گونه­هاي T. kotschyanus و T. sepyllum مشاهده شد. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده مي‌توان استنباط كرد كه گونه‌هاي T. vulgaris، T. sepyllum و T. kotschyanus تحمل بيشتري نسبت به تنش يخ‌زدگي دارند.