كيفرگذاري در پرتو اصل كرامت انسان

Punishments Determination in the Light of the Human Dignity

قانون‌گذار در مرحله جرم‌ انگاري بايد براساس اصول و معيارهاي موجود، كيفر مناسب را براي جرم موردنظر انتخاب كند. اين انتخاب كيفر مناسب بر پايه‌ها و اصولي استوار مي‌شود؛ از طرفي درباره انسان دو نكته قابل‌ توجه است: الف) وجود و حقيقت انسان كه به كرامت و شرافت الاهي آراسته است؛ ب) فعل انسان كه مي‌تواند فعلي ممدوح يا مذموم باشد؛ در مقاله پيش‌رو كوشش بر تبيين اين نكته مي‌باشد كه تعيين كيفر مناسب در مرحله قانون‌گذاري (كيفرگذاري) در پرتو اصل كرامت انسان چگونه قابل توجيه است و اين امر مبتني بر اين اصل پايه‌اي و اساسي در حقوق كيفري مي‌باشد كه چه ارتباطي ميان تناسب كيفر، مرتكب و رفتار وي وجود دارد. سرانجام با توجه به اين اصل، معيارهايي براي انتخاب كيفر از نظر نوع و ميزان، پديد مي‌آيد مانند معيار تناسب جرم و كيفر كه در مكتب‌هاي گوناگون مي‌تواند نمودهاي متفاوتي داشته باشد.

At criminalization stage the legislator should choose the appropriate punishment for the desired crime according to the some principles and criteria. One criterion is the existence and reality of man who is endowed with the dignity and honor of God, and the other is a human act that may be favorable or Undesirable. In this paper, we try to explain how the appropriate penalty is justifiable in the legislation in light of the principle of human dignity. This is based on the basic principle in criminal law which is the connection between the penalty, criminal and his conduct. In the end, according to this principle, there are criteria for choosing the penalty in terms of type and measure, such as the criteria of proportion for delinquency and punishments in which different schools may have different influences.