سيستم پيشنهاد دهنده براي شناسايي مكان مناسب براي اكتشاف معدن با استفاده از تجزيه مقدار تكين

اكتشاف معادن شامل چهار مرحله پي جويي، اكتشاف مقدماتي، اكتشاف تفضيلي و اكتشاف تكميلي (يا حين استخراج) است. در مرحله پي‌جويي بعد از بررسي اطلاعات موجود محدوده اكتشافي و برداشت‌هاي اوليه بر اساس يك بررسي فني و اقتصادي سرانگشتي، امكان‌سنجي ورود به مرحله اكتشاف مقدماتي صورت مي‌گيرد. براي شروع مرحله پي‌جويي در مورد كانسار معدني بايد ابتدا ظرفيت كلي منطقه براي تشكيل مقدار قابل توجه ماده معدني كه داراي ارزش اقتصادي است، مشخص شود. به صورت معمول اين ظرفيت يابي بر اساس دانش و تجربه‌ بالاي زمين‌شناسان و مهندسين معدن صورت مي‌گيرد، لذا اين مرحله از اكتشاف مستلزم صرف هزينه‌هايي با ريسك بالاست و روش‌هايي كه بتواند هزينه را كاهش داده و يا از عدم قطعيت‌هاي موجود بكاهد، مورد توجه هستند. از طرفي مجموعه‌اي از داده هاي مرتبط با منطقه مورد مطالعه و مناطق اطراف با پراكندگي بالا موجود است كه تحليل آنها، مي‌تواند هدف اشاره شده را برآورده نمايد. با استفاده از روش‌هاي داده‌كاوي رياضي مانند روش‌هاي مختلف خوشه‌بندي، مي‌توان محدوده‌هاي داراي ماده معدني مشخص را بر اساس شرايط زمين‌شناسي مشابه در مناطق مختلف دسته‌بندي كرد. تجزيه مقدار تكين يكي از ابزارهاي پر استفاده در رياضيات است و كاربرد آن بيشتر در مسائل خوشه‌بندي و سيستم‌هاي پيشنهاد‌دهنده است. در اين مقاله با استفاده از تجزيه مقدار تكين و اطلاعات معادن فلزي استخراج شده از پايگاه داده‌ معادن ايران، استان‌ها خوشه‌بندي شده‌اند. استان‌هايي كه در يك خوشه قرار مي‌گيرند داراي بخش‌هايي با شرايط زمين‌شناسي مشابه‌اند و مي‌توان انتظار داشت كه اگر كانساري در يك استان وجود دارد، در استان‌هاي هم خوشه آن نيز امكان شناسايي آن كانسار وجود داشته باشد.