اثربخشي معنادرماني گروهي بر تاب آوري زنان داراي نشانه هاي ناگويي هيجاني

The Effectiveness of Group Logotherapy on Resilience among Women with Alexithymia Symptoms

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعيين ميزان اثربخشي يك پروتكل معنادرماني گروهي بر تاب آوري زنان داراي نشانه­ هاي ناگويي هيجاني انجام شد. روش: روش انجام پژوهش نيمه آزمايشي با استفاده از طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل زنان آلكسيتايمي مراجعه كننده به مراكز درماني سطح شهر تبريز در فاصله زماني 4 ماهه بود. از بين اين افراد با بهره گيري از مقياس ناگويي هيجاني تورنتو (TAS-20) 24 نفر به عنوان نمونه غربال شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (12 نفره) جايگزين شدند. گروه آزمايش به مدت 10 جلسه 90 دقيقه ­اي تحت آموزش معنا درماني قرار گرفتند در حاليكه گروه كنترل آموزشي دريافت نكرد. آزمودني هاي هر دو گروه مقياس تاب آوري كونور و ديويدسون (CD‐RISC) را در دو مرحله پيش آزمون و پس آزمون تكميل كردند. اطلاعات استخراج شد و تحليل كواريانس چند متغيره (مانكوا) مورد استفاده قرار گرفت. يافته‌ها: يافته ­هاي اين پژوهش نشان داد كه معنادرماني گروهي پس از 10 جلسه، اثر معني داري بر ميانگين نمرات تاب­ آوري گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل در مرحله پس آزمون داشته است. ­نتيجه‌گيري: بر اساس يافته­ هاي حاصل از پژوهش حاضر، معنادرماني گروهي مي تواند يك مداخله اثرگذار مفيد براي افزايش تاب آوري زنان آلكسي تايمي باشد و لذا به بالينگران در كار با اين بيماران توصيه مي شود.

Introduction: The purpose of this study was to determine the effectiveness of a Group Logotherapy protocol on resilience in women with Alexithymia symptoms. Method: A semi-experimental design by pretest-posttest with control group were applied. The statistical population included referred Alexithymia women to Tabriz treatment centers during a 4 month interval. Among these a total number of 24 subjects using Toronto Alexithymia Scale- 20 were screened and divided to experimental and control groups (n=12) in a randomly basis. The experimental group received Group Logotherapy for 10 session of 90 minutes, while no intervention made on control group. Subjects of both group were completed Conner & Davidson Resilience Scale (CD‐RISC) in pretest and posttest occasions. The data were extracted and a Multivariable Analysis of Covariance (MANCOVA) administered. Results: The results showed that logotherapy after 10 sessions significantly impact the resilience mean scores in the experimental group rather than control group at posttest stage. Conclusion: According to the findings of the present research, the Group Logotherapy could be a useful intervention to increase resilience of the Alexithymia women and is then recommended to the clinicians in work with these patients..