تهيه و بررسي نانوالياف كتيراژلاتين در سامانه‌هاي دارورساني ضدباكتريايي

فرضيه: از ميان سامانه‌هاي مختلف دارورساني، نانوالياف پليمري به‌عنوان حامل مناسب دارو در مطالعات گذشته استفاده شده‌اند. سرعت و سازوكار رهايش دارو از نانوالياف پليمري را مي‌توان با تغيير غلظت پليمر، اندازه و شكل‌ نانوالياف كنترل كرد. در پژوهش حاضر، سامانه دارورساني با استفاده از پليمرهاي طبيعي كتيرا و ژلاتين براي رهايش كنترل‌شده داروي ايمي‌پنمسيلاستاتين در كاربردهاي ضدباكتريايي تهيه شد.روش‌ها: قطر و شكل‌شناسي نانوالياف با ميكروسكوپي الكتروني پويشي (SEM) و خواص فيزيكي شيميايي نانوالياف با طيف‌سنجي زيرقرمز تبديل فوريه (FTIR) بررسي و تحليل شد. رهايش برون‌تني داروي ايمي‌پنمسيلاستاتين با طيف‌سنجي فرابنفش (UV) بررسي شد. آزمون سميت سلولي (MTT) با استفاده از سلول (NCBI C161)و L929 و روش استخراج روي نانوالياف با دارو و بدون آن انجام شد. فعاليت ضدباكتريايي نانوالياف در برابر باكتري‌هاي اشرشيا كلي و استافيلوكوكوس اورئوس مطالعه شد.يافته‌ها:  نانوالياف با نسبت 80 به 20 درصد كتيرا به ژلاتين براي بررسي بيشتر انتخاب شدند. نتايج  نشان داد، قطر نانوالياف با دارو و بدون آن به ترتيب در محدوده 100 و nm 200 بوده و دارو با نانوالياف هيچ بر‌هم‌كنش شيميايي نداشته است. نيم‌رخ رهايش دارو از نانوالياف، آزادسازي %82 دارو را طي h 120 نشان داد. نتايج آزمون سميت سلولي نشان داد، نانوالياف بدون دارو هيچ اثر سمي نداشته‌اند. زنده‌ماني سلول‌ در نانوالياف بارگذاري‌شده با دارو نيز پس از 5 روز حدود %91 بوده است. به‌طور كلي اين مطالعه تأييد كرد، نانوالياف تهيه‌شده مي‌توانند به‌عنوان حامل مناسبي براي رساندن عامل ضدباكتريايي، به‌ويژه در برابر باكتري‌هاي گرم منفي بدون اثر سميت سلولي استفاده شوند.