ساخت و بررسي خواص كامپوزيت هيدروژل ابرجاذب آكريل آميد-آكريليك اسيد و زئوليت براي مصارف كشاورزي

كمبود آب از مهم‌ترين مشكلاتي است كه در مناطق خشك و نيمه‌خشك به‌وفور ديده مي‌شود و رشد و توسعه پوشش گياهي را در اين مناطق با محدوديت روبه‌رو كرده است. استفاده از هيدروژل ابرجاذب از جمله راهكارهاي افزايش بهره‌وري آب كشاورزي است. هدف اين پژوهش، ساخت و بررسي خواص كامپوزيت هيدروژل ابرجاذب با روش كوپليمرشدن بين مونومرهاي آكريل آميدآكريليك اسيد و زئوليت به‌عنوان نانوذرات خاك‌رس در مقادير وزني 0، 0.5، 1 و %1.5 است. با طراحي آزمون‌ به روش فاكتوريل جزئي  اثر مقادير مواد سازنده در ساختار و خواص ابرجاذب و مقدار جذب آب بررسي شده است. از متيلن‌بيس‌آكريل‌آميد به‌عنوان عامل شبكه‌ساز و آمونيوم‌پر‌سولفات به‌عنوان آغازگر استفاده شد. طبق نتايج آزمون‌هاي گرماوزن‌سنجي، طيف‌سنجي زيرقرمز، ميكروسكوپي الكترون پويشي و پراش پرتو X، افزايش نانوذرات تا %1 وزني باعث افزايش مقاومت گرمايي، ايجاد تخلخل و شبكه يكنواخت در ساختار ابرجاذب مي‌شود. اين هيدروژل ابرجاذب، قابليت جذب g/g 1100 آب مقطر را دارد. مقدار جذب و نگه‌داري آب ابرجاذب در پنج بافت‌ مختلف خاك بررسي شد كه حاصل اختلاط 0، 25، 50، 75 و %100 شن با خاك متوسط بود. طبق نتايج ابرجاذب در هفته اول پس از آبياري در خاك با بافت %50 شن بهترين نگه‌داري رطوبت اوليه را نشان مي‌دهد و نيز در خاك با بافت شني پس از 53 روز (30 روز ديرتر از نمونه كنترل) خاك به وزن اوليه مي‌رسد.