اثربخشي آموزش فلسفه براي كودكان بر ارزيابي تعارض بين والدين و خودگرداني تحصيلي

بدون عنوان

هدف از اين پژوهش، بررسي اثربخشي برنامه آموزش فلسفه براي كودكان بر ارزيابي از تعارض ميان والدين، و خودگرداني تحصيلي در دانش‌آموزان دختر مقطع چهارم و پنجم ابتدايي مراجعه‌كننده به كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان مركز حجاب تهران بود. روش پژوهش، شبه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل بود. بدين منظور پس از نمونه‌گيري هدفمند، 52 دانش‌آموز انتخاب و 26 نفر در هريك از گروه‌هاي آزمايش و كنترل جايگزين شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي مقياس ارزيابي تعارض بين والدين (گريچ و فينچام، 1990) و خودگرداني تحصيلي (ريان و كانل، 1989) استفاده شده است. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از روش تحليل كواريانس چندراهه و يك‌راهه استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد كه آموزش فلسفه براي كودكان موجب كاهش معنادار سرزنش خود و افزايش معنادار خودگرداني تحصيلي در گروه آزمايش شده است.

no Abstract