قالب‌هاي خطابي در سوره ابراهيم(ع)

Addressing Formats in Ibrahim Surah

در سوره‌هاي قرآن خطاب‌هاي مختلفي وجود دارد كه هر يك از آن‌ها در قالب‌هاي خاص خود به كار رفته و داراي نشانه‌هاي مخصوص به خود هستند. از سويي ديگر گاهي در هر يك از خطاب‌ها از اسلوب‌هاي بلاغي نيز به منظور تحريك عواطف و احساسات مدد گرفته مي‌شود. در اين مقاله سعي بر آن است كه انواع خطاب‌ها و نشانه‌هايي كه در اين قالب‌ها به كار رفته در سوره مباركه ابراهيم(ع) مورد بررسي قرار گيرد و همچنين اسلوب‌هاي بلاغي مورد استفاده در هر يك از اين نوع خطاب‌ها بررسي شود. از نتايج حاصله در اين مقاله مي‌توان به موارد زير اشاره كرد: خداوند متعال گاه خود مستيقماً افراد و اقوام را مورد خطاب خويش قرار مي‌دهد و گاه از خطاب سخنان ديگران با يكديگر يا درخواست آن‌ها از خدا با اسلوب دعا پرده برمي‌دارد و نيز در هر يك از آن‌ها از انواع تصاوير بياني و اسلوب‌هاي بلاغي به مناسبت حال و مقام استفاده مي‌كند. همچنين از مقايسه خطاب پروردگار به پيغمبران و ديگر خطاب‌ها مي‌توان نتيجه گرفت كه در اين نوع خطاب از اسلوب‌هاي بلاغي بيش‌تري استفاده شده است.

There are various addressing in Quran Verses each owns specific forms and signs. On the other hand, in each addressing, specific rhetoric style is applied in order to arouse emotions and feelings. The present paper attempts to study all addressing types and signs in Ibrahim Surah as well as their rhetorical styles of each addressing. The following results are extracted: Almighty God sometimes addresses people or tribes directly and sometimes unwraps others’ requests or talking and enjoys speech images and rhetorical styles. It also can be resulted that by comparing God’s addressing of Messengers and other addressing, the abovementioned type of addressing owns more rhetorical style.