بررسي تطبيقي آيه محبت از ديدگاه فريقين با تأكيد بر معناشناسي آيه

Comparative Study on Kindness Verse from Sides’ Viewpoint by Emphasizing Semantics

به اعتقاد اماميه، آيات بسياري در قرآن كريم درباره امامت و ولايت و همچنين مقام و فضائل اهل بيت(ع) است كه از جمله آيات در فضائل اهل بيت(ع)، آيه 54 سوره مائده يعني آيه محبت است كه در شأن نزول اين آيه اقوال متعددي ميان مفسران شيعه و سني از قرن چهارم تا كنون وجود دارد كه اكثريت اهل سنت آيه را در شأن ابوبكر و اكثر مفسران شيعه آن را در شأن امير مؤمنان علي(ع) مي‌دانند كه در بررسي مصاديق اين آيه دو راه وجود دارد: الف) بررسي روايات مؤيد شأن نزول ب) بررسي صفات مذكور در آيه شريفه و مفهوم شناسي واژگان آن مفسران در مفهوم شناسي صفات مذكور، تسامح كرده‌اند كه اين مقاله سعي دارد در رويكردي جديد با مفهوم شناسي واژگان آيه همچون ارتداد، محبت، نفاق، ولايت، مرض و سلامت قلب و با تكيه بر وحدت سياق آيات 52 سوره مائده تا 55 سوره مائده، مصاديق مورد نظر آيه را متعيّن نمايد.

According to Imamiyya belief, there are many verses in Holy Quran on Imamate and guardianship as well as Ahl Al Beit virtues such as Verse No. 54 of Maedeh Surah called Kindness Verse; majority of Sunnite attribute it to Abu Bakr and Shiite interpreters attribute it to Imam Ali; there are two ways in studying the evidence of the mentioned verse: a) Studying confirmation of the traditions b) Studying the mentioned adjectives in the Verse and concepts of its terms Interpreters tolerate on the above adjectives and this article tries to determine concepts of terms such as kindness, disunion, guardianship, heart’s disease and health with a new approach on Verses No. 52 to 55 of Maedeh Surah.