كارورزي مددكاري اجتماعي: كاركردها و الزامات (مطالعه موردي دانشگاه علامه طباطبائي) .

Field Work in Social Work; Requirements and Functions (Case Study: Allameh Tabatabai University) By: Sattar Parvin

مقاله حاضر به بررسي الزامات و كاركردهاي (با تأكيد بر مسائل و چالش‌هاي) مددكاري اجتماعي در دانشگاه علامه طباطبائي مي‌پردازد. جامعه آماري پژوهش، شامل تمام استادان سرپرست كارورزي است. داده‌هاي پژوهش با روش كيفي و با استفاده از تكنيك مصاحبه گردآوري‌ شده است. روش نمونه‌گيري، هدفمند و در دسترس بخشي و حجم نمونه برابر با 20 نفر است. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه كارورزي‌هاي رشته مددكاري با مسائلي[1] مانند عدم همكاري مؤسسات، سپردن فعاليت‌هاي بي‌ربط با حوزه مددكاري اجتماعي، كاهش تعداد مؤسسات نسبت به گذشته، عدم نظارت مؤثر و مناسب استادان سرپرست، پايين بودن حق‌الزحمه استادان، سليقه‌اي عمل كردن سرپرستان و نداشتن وحدت رويه در ارزيابي دانشجويان، عدم ارتباط مؤثر بين استادان سرپرست و دانشگاه، و كليشه‌اي شدن امور مربوط به كارورزي و تقليل دادن آن به امور اداري، عدم نيل به سمت تخصصي شدن در حوزه‌هاي گوناگون مددكاري اجتماعي، وجود فاصله بين مباني نظري و عملي در كارورزي، بي‌انگيزگي دانشجويان (به‌ويژه دانشجويان پسر)، مشكلات رفت‌وآمد دانشجويان، عدم توانايي دانشجو در برقراري ارتباط حرفه‌اي و... مواجه است. [1]- لازم به ذكر است كه اين گونه مسايل در عمده مراكز آموزش عملي مددكاري اجتماعي داخلي و خارجي كم و بيش وجود دارد و به هيچ وجه قابل تعميم به كليت آموزش عملي مددكاري اجتماعي در دانشگاه علامه طباطبائي نمي‌باشد و اين موارد صرفاً در برخي از فيلدها مشاهده مي‌شود. با اين حال تلاش‌هاي بسياري براي كاهش اين گونه مسايل در ساليان گذشته در گروه مددكاري اجتماعي انجام شده است.