بررسي اثر جرم و جنايت خشونت‌آميز بر انباشت سرمايۀ انساني در اقتصاد ايران

زمينه و هدف: مطالعۀ اثر جرم و جنايت خشونت‌آميز بر اقتصاد كشورها از موضوعات تازه به ويژه در كشورهاي در حال ‌توسعه است. پژوهش حاضر نيز با هدف تحليل اثر جرم و جنايت بر انباشت سرمايۀ انساني در اقتصاد ايران صورت گرفته است. روش‌: حاضر تحقيق به لحاظ ماهيت و هدف، از نوع تحقيقات كاربردي و به لحاظ روش از نوع علي– تحليلي است.در اين تحقيق، عوامل مؤثر بر انباشت سرمايۀ انساني در ايران در چارچوب الگوي خودتوضيح با وقفه‌هاي گسترده (ARDL) طي دورۀ زماني 1394-1370 مورد بررسي قرار گرفته است. به منظور برآورد رابطۀ فوق، ميانگين چهار متغير قتل عمد، سرقت، قاچاق مواد مخدر و خودكشي به عنوان شاخصي براي جرم و جنايت تعريف شده و از متغيرهاي نرخ رشد جمعيت، توليد ناخالص داخلي، سرمايه‌گذاري داخلي و مخارج دولت به عنوان متغيرهاي كنترل استفاده شده است. براي گردآوري اطلاعات مربوط به مباني نظري از روش كتابخانه‌اي و در بخش تجربي، از مراجعه به بانك‌هاي اطلاعاتي استفاده شده است. يافته‌ها: نتايج تحقيق نشان داد بين سرمايۀ انساني و جرم و جنايت رابطۀ منفي و معنا‌داري وجود داشته؛ به‌طوري كه به ازاي يك درصد افزايش در جرم و جنايت، ميزان سرمايۀ انساني به اندازه 0/92 درصد كاهش مي‌يابد. نتيجه‌گيري: با در نظر گرفتن نتايج اين تحقيق، سياست‌گذاران به ‌منظور دستيابي به رشد اقتصادي بالاتر، نبايد فقط به منابع متداول رشد (نيروي كار و سرمايۀ فيزيكي) اكتفا كنند؛ بلكه لازم است نهادۀ مهم سرمايۀ انساني را نيز مورد توجه قرار دهند و در جهت بهبود آن تلاش كنند.