آثار رشد اقتصادي و شهرنشيني استان مازندران در كيفيت محيط زيست آبي با تأكيد بر رودخانه هاي استان

فعاليت هاي اقتصادي طيف وسيعي از آسيب هاي محيط زيستي نظير از بين رفتن جنگل‏ها، آلودگي منابع آب سطحي و زيرزميني و آلودگي هوا را به همراه دارد. استان مازندران با توجه به ويژگي هاي طبيعي از حيث آب هاي سطحي و زيرزميني بسيار غني و داراي رودهاي متعددي است. هدف اين پژوهش بررسي رابطه آلودگي آب و رشد اقتصادي در استان مازندران در چارچوب منحني محيط زيستي كوزنتس با استفاده از داده هاي پانل و روش گشتاورهاي تعميم يافته (GMM) طي سال هاي 1393-1380 بود. نتايج نشان داد كه شاخص آلودگي آب با متغير شهرنشيني، توليد ناخالص داخلي و مكعب آن رابطه مثبت و با مجذور توليد ناخالص داخلي رابطه منفي دارد. همچنين نتايج، رابطه N شكل ميان آلودگي آب و ساير متغيرها را نشان داد. مثبت شدن توان سوم توليد ناخالص داخلي نيز نشان دهنده افزايش آلودگي آب همراه با توسعه اقتصادي بود و در اين راستا، پيشنهاد شد دولت تصميمات لازم را براي جلوگيري از افزايش آلودگي بيشتر انجام دهد.