بررسي تأثير كاربرد سيستم آبياري قطره‌اي در ميزان توليد انگور ياقوتي و عوامل مؤثر بر پذيرش آن در شهرستان زابل

محصول انگور ياقوتي از مهم‏ترين محصولات باغي شهرستان زابل است كه به صورت نوبرانه برداشت مي شود. در پژوهش حاضر، ميزان عملكرد انگور در واحد سطح در چارچوب دو روش آبياري قطره اي و سنتي با استفاده از دو مدل بيزاليا و مدل لاجيت بررسي و برخي عوامل اقتصادي، مديريتي و محيطي مؤثر بر پذيرش آبياري قطره اي در ميان انگوركاران شهرستان زابل تجزيه‏وتحليل شد. اطلاعات موردنياز با استفاده از تكميل پرسش‏نامه از 197 انگوركار شهرستان زابل (كه از طريق نمونه گيري تصادفي طبقه بندي‎شده انتخاب شدند) و اسناد كتابخانه‏اي به دست آمد. نتايج مدل بيزاليا[1] نشان داد كه استفاده از آبياري قطره‏اي دو اثر مستقيم و غيرمستفيم بر افزايش عملكرد در واحد سطح انگور دارد. اين عملكرد در اثر مستقيم، بدون تغيير در ميزان مصرف نهاده ها، 24.14 درصد و در اثر غير مستقيم، با تغيير در ميزان مصرف نهاده ها، 4.35 درصد افزايش يافته است. درمجموع، استفاده از آبياري قطره‏اي در باغ‏هاي انگور باعث 28.5 درصد تغيير در عملكرد (كيلوگرم/ هكتار) مي شود. نتايج مدل لاجيت همچنين نشان داد كه در پذيرش آبياري قطره اي متغيرهاي سن كشاورز، تعداد نيروي كار خانوادگي و وضعيت دسترسي به آب تأثير منفي و متغيرهاي مساحت مزرعه، سطح سواد، شغل كشاورز، شيب زمين، درآمد كشاورز، نوع بهره‏برداري از زمين، كلاس هاي آموزشي و ترويجي و دسترسي به اعتبارات و تسهيلات تأثير مثبت و معني دار دارند.