سنجش اثر اجراي سياست قيمت تضميني جو: بكارگيري رهيافت جورسازي بر اساس نمره تمايل (PSM)

قانون خريد تضميني محصولات اساسي كشاورزي به عنوان يك سياست حمايتي با هدف ايجاد تعادل در نظام توليد، جلوگيري از ضايعات محصولات و زيان كشاورزان براي تعدادي از محصولات كشاورزي به اجرا در آمده است. با اين حال كه سياستي پرهزينه بوده، اما هر سال دنبال مي‌شود. از اين رو در چارچوب ماده 33 قانون افزايش بهره‌وري، براي جايگزيني سياست خريد تضميني، سياست قيمت تضميني پيشنهاد گرديد. اين سياست براي نخستين بار در سال 1394 براي محصول جو استان كرمانشاه به صورت آزمايشي اجرا گرديد. هدف مطالعه حاضر، مقايسه تغيير قيمت جو در اثر اجراي سياست مذكور است. يكي از چالش‌هاي پراهميت در ارزيابي سياست، پاسخ به اين پرسش است كه اگر سياست قيمت تضميني اجرا نمي‌شد، قيمت جو در مناطق مجري به چه سطحي ميرسيد. براي بررسي اين مسئله، از رهيافت جورسازي بر اساس نمره تمايل (PSM) استفاده گرديد. مشاهدات استان كرمانشاه (استان مجري) با شش استان عمده توليدكننده جو كشور (خراسان رضوي، فارس، همدان، اصفهان، لرستان و مركزي) با استفاده از داده‌هاي سال 1394 مقايسه گرديد. نتايج رهيافت PSM بيانگر آن است كه اجراي سياست مذكور باعث شده كه توليدكنندگان جو در استان كرمانشاه به طور متوسط جو را 847 ريال بالاتر از قبل اجراي سياست قيمت تضميني به فروش برسانند. با توجه به نتايج، اولا ادامه اجرا و همچنين پيگيري اجراي اين سياست براي ساير محصولات كشاورزي پيشنهاد مي‌شود، چراكه اجراي چنين سياستي يك عامل تشويقي جهت افزايش بهره‌وري عوامل توليد بخش كشاورزي محسوب مي‌شود.