شناسايي و تحليل عوامل امتناع بين‌المللي سازي دانشگاه‌هاي تخصصي با تمركز بر استراتژي «بين المللي شدن در خانه» (IAH)

بدون عنوان

هدف اين پژوهش شناسايي و تحليل عوامل امتناع بين‌المللي شدن دانشگاه‌هاي تخصصي استان تهران بود. سه مولفه‌ي اصلي موردمطالعه در اين پژوهش «برنامه‌ريزي آموزشي و درسي بين‌فرهنگي»، «آمدوشد استادان بين‌المللي» و «انجام پژوهش‌هاي مشترك بين‌المللي» بوده است. روش پژوهش اين مطالعه علمي، روش آميخته از نوع تشريحي است. جامعه مورد مطالعه اين پژوهش اعضاي هيات علمي تمام‌وقت و مديران ارشد دانشگاه‌هاي صنعتي شريف، علامه طباطبائي، علم و صنعت، اميركبير و خواجه نصير طوسي بود كه تعداد آن‌ها 2445 نفر بود. ابزار گردآوري اطلاعات در بخش كمي، پرسشنامه‌ي محقق ساخته و در بخش كيفي، مصاحبه نيمه ساختاريافته بوده است. نمونه مورد مطالعه براي اجراي پرسشنامه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله‌اي و انجام مصاحبه ها با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند و گلوله برفي تعيين شدند. براي تجزيه و تحليل داده ها از دو سطح آمار توصيفي (نظير ميانگين، انحراف معيار و واريانس) و آمار استنباطي نظير (آزمون t گروه هاي مستقل، آزمون تحليل واريانس، آزمون فريدمن، آنوا و آزمون توكي) استفاده شد. تحليل نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد، «فقدان اولويت رويكرد بين‌فرهنگي در برنامه‌ريزي آموزشي و درسي»، «عدم تدريس دروس به يك زبان بين‌المللي»، «پايين بودن حقوق اعضاي هيات علمي»، «عدم تمايل اساتيد بين‌المللي به تدريس در دانشگاه‌هاي ايران»، «فقدان حمايت‌هاي مالي و سازماني جهت انجام پژوهش‌هاي بين‌المللي»، «فقدانِ كفايت لازم در ساختار سازماني دانشگاه»، «فقدان منابع مالي و قوانين حمايتي» و «ضعف مهارت زباني استادان ايراني در انجام و نگارش پژوهش‌هاي مشترك بين‌المللي» از مهم‌ترين عوامل امتناع استراتژي بين‌المللي شدن در خانه در دانشگاه‌هاي تخصصي تهران مي‌باشد

no ab