احياي علوم سياسي يا برآمدن سياست اجتماعي

اين نوشتار معرفي و نقدي بر كتاب «احياي علوم سياسي: گفتاري در پيشه سياست‌گري» است. كتاب كه به گفته نويسنده نه مبتني بر پژوهش بلكه برخاسته از تأملات نظري و برداشت‌هاي او است، با توضيح حكمت سياسي ديرين آغاز شده و با تأكيد بر ضرورت احياي برخي از عناصر آن در دانش سياسي امروز بر رهايي دانش سياسي از اثبات‌گرايي تأكيد دارد. آن‌چه بشيريه، احياي علوم سياسي در دوره نوينِ خود مي‌نامد، من برآمدن سياست اجتماعي مي‌دانم. سياست اجتماعي با رويكردي انتقادي كه دو هدف را دنبال مي‌كند: نخست شناخت واقعيت با هدف روشنگري و سپس تغيير اجتماعي و سياسي با هدف بهزيستي و سعادت است. نوشتار پيش‌رو در 2 بخش تنظيم شده است: در بخش نخست، كتاب به صورت ساختاري و صوري معرفي مي‌شود. در بخش دوم، محتواي كتاب بررسي و نقد خواهد شد. در اين بخش به طور مشخص نظرات و انتقادات بشيريه به علوم سياسي در دو سطح بازيابي شده است؛ يكي نقد به روش پژوهش علم سياست و ديگري نقد بر هدف‌گذاري و كاربست علم سياست. نكته برجسته در اين نقد آن است كه آن‌چه بشيريه هدف دانش سياسي مي‌داند با لنز سياست اجتماعي بازخواني شده است.