تبيين مؤلفه‌هاي روزنامه‌نگاري محيط زيست و ارائه مدل مطلوب براي مطبوعات ايران (از نگاه استادان ارتباطات و محيط زيست، خبرنگاران و فعالان محيط زيست

تغييرات آب و هوايي، بحران‌هاي طبيعي و تأثيرات جوامع صنعتي بر طبيعت، «توسعۀ پايدار» و «محيط زيست» را به مسئله‌اي جهاني تبديل كرده و بهره‌گيري از رسانه‌ها و تدوين مدل مطلوب «روزنامه‌نگاري محيط زيست» براي مطبوعات در صدر پيگيري‌هاي كارشناسان «محيط زيست» و «ارتباطات اجتماعي» قرار گرفته است. در ايران نيز ظهور مسائل زيست‌محيطي از جمله خشك‌شدن تالاب‌ها، پديده ريزگرد و... لزوم افزايش توان حرفه‌اي رسانه‌ها و توجه به روزنامه‌نگاري محيط زيست را دوچندان كرده است. اين پژوهش با هدف تبيين مؤلفه‌هاي روزنامه‌نگاري محيط زيست و ارائه مدل مطلوب براي مطبوعات و مبتني بر نظريه‌اي با عنوان «پزشك رسانه‌اي»ويبكه روگنر و نظريه برجسته‌سازي انجام شده است. با روش تحقيق «دلفي سياسي» و استفاده از نمونه‌گيري گلوله برفي با 17 متخصص حوزۀ روزنامه‌نگاري و محيط زيست مصاحبه‌هاي عمقي صورت گرفته است. بنابر يافته‌هاي اين پژوهش، «روزنامه‌نگاري محيط زيست» در ايران بر چهار مؤلفه اصلي و بومي «داشتن معيارهاي تخصصي روزنامه‌نگاري محيط زيست»، «داشتن معيارهاي حرفه‌اي روزنامه‌نگاري عمومي»، «داشتن دانش محيط زيست در يكي از گرايش‌هاي محيط زيست» و «شناخت فعاليت‌هاي سازمان‌هاي بين‌المللي و تفاهم‌نامه‌هاي زيست‌محيطي» مبتني است. لذا، براي دستيابي به توسعۀ پايدار، راه‌اندازي رشته روزنامه‌نگاري محيط زيست در دانشگاه‌ها و استفاده از مؤلفه‌هاي ذكر شده، برگزاري كارگاه‌هاي خبرنويسي تخصصي و ارتقاي سواد زيست‌محيطي شهروندان از طريق آموزش غيرمستقيم در رسانه‌ها مي‌‌تواند راهگشا باشد.