اثر بخشي آموزش مهارتهاي ارتباط زناشويي بر كيفيت زندگي و رضايتمندي زناشويي زوجهاي متعارض

هدف اين پژوهش، بررسي اثربخشي آموزش مهارتهاي ارتباط زناشويي مينه سوتا بر كيفيت زندگي و رضايتمندي زناشويي بود. در اين پژوهشِ كارآزمايي تصادفي شاهد دار (RCT)، 60 نفر (30 زوج) داراي مشكلات زناشويي مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره وابسته به آموزش و پرورش مشهد، با استفاده از نمونه گيري اتفاقي انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (هر كدام 15 زوج) قرار گرفتند. ابزار پژوهش، پرسشنامه كيفيت زندگي (WHO) و رضايتمندي زناشويي انريچ بود. تنها گروه آزمايش برنامه مهارتهاي ارتباط زناشويي را طي ده جلسه دريافت كردند. پس از پايان مداخلات، هر دو گروه آزمايش و كنترل به پس آزمون پاسخ گفتند. داده‏ها با استفاده از شاخصهاي آمار توصيفي و آزمون تحليل كواريانس مورد تجزيه‌و‌تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه بين دو گروه آزمايش و كنترل در متغيرهاي كيفيت زندگي و رضايتمندي زناشويي تفاوت معناداري وجود دارد (0001/0 p)