اثربخشي آموزش معنويت مبتني برآموزه‌هاي اسلامي بر شكوفايي زنان متاهل

هدف پژوهش بررسي تأثير آموزش معنويت مبتني بر آموزه‌هاي اسلامي بر شكوفايي زنان متأهل شهر اصفهان بود. اين پژوهش به روش نيمه آزمايشي با پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون و پيگيري انجام شد. جامعه پژوهش شامل تمام زنان متأهل شهر اصفهان در سال 1396 ـ 1395 بودند كه تعداد 30 زن متأهل، كه شرايط ورود به پژوهش را داشتند، انتخاب، و به شيوه‌ تصادفي به يكي از دو گروه آزمايش و كنترل گمارده شدند؛ آموزش معنويت مبتني بر آموزه‌هاي اسلامي روي گروه آزمايش طي هشت جلسه 90 دقيقه‌اي در هفته انجام گرفت. در هر دو گروه آزمايش و كنترل، پيش‌آزمون، پس آزمون و آژمون پيگيري (45 روزه) در متغير شكوفايي (پرسشنامه شكوفايي دينره، 2008) اجرا شد. نتايج تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر نشان داد كه آموزش معنويت با تأكيد بر آموزه‌هاي اسلامي بر شكوفايي زنان متأهل در گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل در مرحله پس‌آزمون و پيگيري تأثير معنا داري داشته است (0001/0=P) و مي‌تواند به عنوان مداخله‌ مؤثر در جهت ارتقا شكوفايي و بهزيستي روانشناختي زنان متأهل مورد استفاده قرار گيرد.