بررسي نقش عملكردهاي خانوادگي و هوش اخلاقي در گرايش به بزه نوجوانان

بزهكاري به عنوان پديده پيچيده اجتماعي، كه گستردگي زيادي در ميان جوامع مختلف دارد با آسيب هاي زيادي در بعد فردي، خانوادگي و اجتماعي همراه است. شناخت عواملي كه زمينه گرايش نوجوانان را به سمت بزهكاري فراهم مي كند، نقش مهمي در تدوين برنامه‌هاي پيشگيرانه و درماني با هدف كاهش گرايش نوجوانان به سمت بزهكاري دارد. بنابراين پژوهش با هدف بررسي نقش عملكردهاي خانوادگي و هوش اخلاقي در گرايش به بزه نوجوانان انجام شد. روش پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل دانش‌آموزان تمام دبيرستانهاي دولتي (پسرانه) شهر اصفهان در سال تحصيلي 94-95 بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي، 426 نفر در اين پژوهش شركت كردند. داده‌هاي پژوهش به كمك پرسشنامه‌هاي هوش اخلاقي (MCI)، عملكرد خانوادگي (FAD) و نگرش به بزهكاري جمع‌آوري شد. داده‌ ها با نرم افزار SPSS و روش رگرسيون سلسله مراتبي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها نشان داد كه بين تمام مؤلفه هاي نقص عملكرد خانواده با گرايش به بزهكاري نوجوانان رابطه منفي و معناداري وجود دارد. هم‌چنين نتايج بيانگر رابطه منفي بين تمام مؤلفه هاي هوش اخلاقي با گرايش به بزهكاري نوجوانان بود (05/0 P). نتايج پژوهش نشان مي دهد كه عملكرد خانوادگي و هوش اخلاقي افراد مي تواند پيش بين خوبي براي گرايش به بزهكاري در آنها باشد؛ لذا اين نتايج مي تواند در كمك به تدوين برنامه هاي پيشگيرانه و درماني در زمينه گرايش به بزه نوجوانان مورد استفاده قرار بگيرد.