نقش ويژگيهاي سرشتي و سبكهاي فرزندپروري در پيش‌بيني حوزه‌هاي خودگرداني و عملكرد مختل، ديگر جهت‌مندي و گوش به زنگي طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه

اين پژوهش با هدف بررسي نقش ويژگيهاي سرشتي و سبكهاي فرزندپروري در پيش‌بيني حوزه‌هاي خودگرداني و عملكرد مختل، ديگر جهت‌مندي و گوش به زنگي طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه اجرا شد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. بدين‌منظور 397 نفر از جامعه طلاب و دانشجويان قم به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي سرشت و منش (TCISF)، سبكهاي فرزندپروي (YPI) و طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه (YSQSF) پاسخ دادند. در تحليل داده‌ها از آزمون همبستگي و تحليل رگرسيون همزمان استفاده شد. نتايج نشان داد سبكهاي فرزندپروري محدوديتهاي مختل (P 0/05) خودگرداني و عملكرد مختل و ويژگيهاي سرشتي نوجويي، آسيب پرهيزي و پشتكار(P 0/05) مهمترين پيش بين هاي حوزه خودگرداني و عملكرد مختل طرحواره هاي ناسازگار اوليه بود. هم چنين نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه سبك فرزندپروري حوزه ديگر جهت مندي، ويژگيهاي سرشتي پاداش وابستگي و پشتكار به صورت معناداري (P 0/05) حوزه ديگر جهت مندي طرحواره هاي ناسازگار اوليه را پيش بيني كرد. در رابطه با حوزه گوش به زنگي نيز سبك فرزند پرروي گوش به زنگي(P 0/05) و ويژگيهاي سرشتي آسيب پرهيزي و پشتكار (P 0/05) توان پيش بيني كنندگي معناداري داشت. اين يافته ها نقش مهم ويژگيهاي سرشتي و سبكهاي فرزندپروري را به عنوان ريشه هاي تحولي حوزه هاي طرحواره هاي ناسازگار اوليه نشان مي دهد.