ارزيابي و اولويت بندي اثر آلودگي‌هاي محيط زيست در مراكز جمعيتي(مطالعه موردي: كلان شهر اصفهان)

بروزبحران­هاي زيست ­محيطي همواره از دغدغه هاي جهاني بوده است. اين نگراني زماني دوچندان مي­شود كه اين نوع بحران­ها مراكز جمعيتي بزرگ نظير كلانشهرها را تحت تاثير قرار دهند. هدف از انجام اين پژوهش ارزيابي و اولويت بندي پيامد بحران آلودگي خاك، آب و هوا اعم از ريزگردها و آلاينده­هاي شيميايي و همچنين آلودگي­هاي صوتي، نوري و بصري بر كلانشهر اصفهان است. لذا با استفاده از اطلاعات مربوط به سال هاي 9596 و با كاربرد مدلهاي فرآيند سلسله مراتبي و ويليام فاين به بررسي اثر آلودگي هاي زيست محيطي بر كلان شهري اصفهان پرداخته شده است. نتايج پژوهش مشخص مي كند كه بحران­هاي زيست محيطي، ريزگرد، آلودگي هوا، آلودگي بصري، آلودگي آب غيرشرب، آلودگي خاك، آلودگي صوتي و آلودگي نوري به ترتيب با وزن 0.282، 0.258، 0.135، 0.105، 0.084، 0.073 و 0.063 بيشترين تاثير را بر محيط زيست كلان شهر اصفهان دارند. نتايج استفاده از روش ساده فرايند سلسله مراتبي نشان داد كه آلودگي نوري، آلودگي بصري و آلودگي خاك به ترتيب داراي اولويت 1 تا 3 هستند كه ضمن تفاوت با روش تركيبي مورد استفاده در اين تحقيق، از نظر كارشناسي نتيجه غيرقابل اعتمادي است.